تار
شاید تار محبوبترین ساز موسیقی سنتی ایرانی باشد و بسیاری آن را، مانند ویولن در موسیقی غربی، به اصطلاح «شاه ساز» موسیقی سنتی ایرانی می دانند.
تار که از خانواده ی سازهای زهی مضرابی است دارای دو کاسه ی بزرگ و کوچک به هم چسبیده به نام «کاسه» و «نقاره» می باشد  که روی هریک پوستی کشیده شده است. اگرچه وجود پوست روی کاسه ی تار سبب بهم خوردن کوک ساز در اثر تغییر دما و بخصوص رطوبت میگردد و این موضوع در همنوازی بسیار مشکل ایجاد میکند، ولی از دیرباز تاکنون این ساز همواره مورد توجه نوازندگان بزرگ و مؤثری در موسیقی ایرانی بوده است.

جالب است که دو استاد بزرگ قدیمی که ردیف موسیقی ایرانی توسط آنها به ما منتقل شده به نامهای میرزاعبداله و میرزاحسینقلی و نیز پدرشان آقاعلی اکبر فراهانی و جانشین وی آقا غلام حسین، همگی نوازنده ی تار بوده اند.